Good morning Vietnam!

Begynne denne bloggen med någen få bilder fra India. Sture blei jo i et enormt format, men det kler han! Eg e ikkje så god på det tekniska, någen bilder blei små, andre store. Trur me ska vær gjenkjennelige for det;)

Her står me foran Taj Mahal. De andre på bilde aner me ikkje kem e, men det såg jaffal koselig ut!

Siden sist har me hatt Krøllå frå Jørpeland, Fiskeriministeren fra Fogn og Vålands beste latter på besøk i to veker. Det har vore fantastisk, ledd oss igjennom både dager og netter. Hadde mange oppdateringar på lager når de kom, me har ikkje snakt i frå oss ennå for å sei det sånn!

Då dei banka på dørå tidlig ein mandags-morgen, ja då var meg og Anne greit trøtte i barten. Hadde hatt tidenes reis dagen før, blei lurt så det sang itte av ein mann med øvebevisanes stemme og artig opptreden. Me tok oss jo, som nevnt, fra sur-meg-ihjel-tari te Phuket med både buss og båt. Billettar var kjøpt på forhånd, turen skulle ta fem timer med båt og fem timer med buss. Vel Kjell, det kan diskuteras. Båtturen var magisk, frodige øyer, blått hav og blått blikk, hjerta treivst! Vel i land fra båtturen, måtte me venta ei stund på bussen. Det var der heisann-sveisann-fyren kom. Han va så fjåge og fornøyde, og spurte om me ikkje ville forkorta bussturen med tre timar? Me blei så letta øve den løysningen, neia mesten for han då me kjøpte ett par nye billettar te express-bussen. Han blei kje mindre fjåge, og fortalte at me skulle være i Phuket rundt halv ni. Sjøl om alle klokkene mine e feil, så forstod til og med eg at tidspunktet var nærmare halv ett enn halv ni, når me endelig seig utav bussen. Med tunge auer og tendens te såvesveis, måtte med innsjå at glorie-mannen hadde någen mørke vinger. Me hadde hatt mesten lika lang reisetid som våre langveis-farande venner. Om han nå mot formodning sko lesa denna bloggen på jakt etter reise-tips i Rogaland, så vil eg bare sei at det går fint å gå fra Preikestolen te Kjerag på ein dag. Det koste bare ein million. Trust me, og rektig god tur!:)

Her e någen bilder fra når meg og Anne var på Koh Tao. Anne hadde kjøpt vin, den hette Spy, men navnet skjemmer ingen. Me såg ein nydelig solnedgang fra Banan-beach, eg i ein solstol som hadde låst seg. Måtte sitta i 90 grader og sola meg. Løye ka så går fint når ein e på ferie!

Dei første dagane med kvit-leggane tilbringte me i Phuket. Me budde nær Patong-beach, eller Tampong-beach som någen trudde den hette. Området e kjent for å vær et mekka for ladie-boys, det kan me vel forstå. De e rundt oss på alle kantar, å så e det forferdelig fine på håret. Så sånn e nå det. Stranden der var absolutt nydelig, kvit som snø og sjøen var klar. O'lykke. Etter någen dager i Phuket, bestilte me billett te Krabi.

Romfordelingen var meg å Krøllå på ett, mens Hovda, Johannessen og Stokka delte ett aent. Eg kan lett innrømma at någen organisatør e eg ikkje, å eg kan lett setta Krøllå i same kategori. Hadde me konna gått av oss beinå, ja så hadde me nok gjort det. Anne og Nina e rake motsetningen, dei vett kor me ska, ka det hette der me ska, ka det egentlig koste utfra den egentlige prisen osv. Eg e imponert! Anne Lise e ein fin mellomting, med andre ord så var me ei gruppa i balanse.

Uansett, me skulle reise te Krabi grytidlig torsdag morgen. Når to av samme ull bur på rom, ja då blir ofta særtrekkå forsterka. Kvelden før måtte me jo pakka. Det endte me at me døgna heila nattå... For når me hadde så god tid, ja då kunne me jo gjer alt aent te me fekk dårlig tid, for når me har dårlig tid, då har me press på oss, og når me har press på oss, då jobbe me best!:) Bussen gjekk kl syv, me fekk det travelt kl seks. Med musikk, glade tanker og samarbeidsvilllig sekk, kom me oss ut med både solbriller og solkrem. Lett.

Jentene på Krabi

Te Krabi kom me, og hotell fekk me. Krabi var rolig og fint! Små gater, fullt av både butikker og cafeer, fin-fint! Me brukte dagane te strand, bading og slækkings på stranden. Det e et lett liv og vær på ferie med gode venner, alle opplevelsene blir forsterka, latteren blir høgare og livskvaliteten når nye høyder. Den eine dagen var me på snorkle-tur i long-tail-båt. Det var oss, pluss ein haug med norskar, svenskar og to stk fra langt-vekk-i-stan. Me var innom nydelige laguner, bada i krystall-klart vatn, og lot solå bedøva oss resten. Vanskelig å sei at någe va negativt, men det va faktisk ein ting. Å den tingen va det mange av: sjøpølser. Hørt någe så vemmelig? Det blei panikk-stemning når godeste Baktus i båten, fiska opp ei. Ein gammal svensk herremann prøvde å beroliga meg å Anne Lise, han sa som følger "den e inte slimit, den e bara varm og mjuk". Takk te deg Sverige, du gjer kje saken bedre. Eg syns de e så ekle at eg e nødt å svømma heilt te eg strande på strannå, for å ikkje trø på de. Utenom det, alt fint!:)

Thailand e bare magisk! I midten e det bilde av Baktus, artige kar som jobba ombord i båten. Meg å Nina nyter livet te fulle, tar lett ein high five då!

Fra Krabi gjekk turen te Phi Phi. Hold på auene, den plassen må vær ganske nærme paradis på jord! Ingen bilar, bare deilige små, trange gater som snor seg langs strand-promenaden. Me budde i ein smud-bungalow de første nettene. Det var så nydelig! Butikkar som solgte alt du kan ønska deg (eg har kjøpt meg 17 kjolar totalt på denne turen. Om eg seie feil nå, så har eg glømt å tella tre av de!). Me har solbriller i alle fargar, alle fasongar og kunne sno oss i billige prisar! (Mor, der var det halv pris av rød pris og vel så det. Du hadde likt det!:).

Beach-party ala Thailand

Tirsdagskveld var me på full-moon-party. Det e utrulig gjevt her i Thailand, og folkå strømme te strandå. Der e det musikk og flamme-show så både øyrer og auer verke, men utrulig festlig!:) Det som ikkje var lika festlig, var at når me kom heim den nattå, ringte någen norske jenter me har blitt kjent med. De sa det var tsunami-varsel og at me måtte komma oss opp i høyden. Stakkar Anne Lise og Nina som låg og sov... Eg buldra nemlig inn på rommet og sa ingenting med inne-stemme. Nina trava rundt med linsene på halv ni, Anne Lise kledde seg sjøl ("e det mulig å få på seg bh-en før me går?") og me fekk oss ut med fart i beinå. Etter 2004 e det gode ruter te sikre soner øvealt, så me brukte ikkje mange minuttene før me kom oss i sikkerhet. Det viste seg at det var falsk alarm, og når politiet gav klar-signal, gjekk me ned igjen. Det satt ein støkk i oss, sånne forhold e heilt fjernt fra någe me har heima. Ingen grunn te øvedramatisering, men heller ingen grunn te å satsa på falsk alarm. Det gjekk så godt så det kunne!:)

Siste dagen på Phi Phi nedgraderte med hotell-standaren. Det gjekk heilt fint, utenom at me hadde salt-vatn i springen. Haha, eg såg ut som wannabe-Hanne Krogh + Bobbysocks med sveisen min. Saltvatn e någe som sette fart på krus-krøllene ser dokken! Når det gjelde sveis har foresten Anne Lise stripa håret mitt her nere. For å sei det sånn, eg har heldigvis hatt ein bedre oppvekst enn ittevekst. Hår har blitt nedprioritert, godt å få pleia topp-lokket litt!:)

Fra Phi Phi gjekk turen tilbake te Phuket. Der var me fra torsdagen til mandag. Lørdagen var det bursdags-kalas. Utrulig gjevt å ha gode venninner på besøk, spesielt sånne dagar! Eg blei vekka med kake på sengå med 24 lys på, solbriller der det stod "Happy Birthday" øve heila linjå, og Børudgjengen sang "Gratulera med dagen Jesus" i bakgrunnen. Det satte stemningå for å sei det sånn!:) Dagen blei brukt på strannå, meg å Krøllå kjøpte oss vannpistolar og lekte grasat i vannkanten. På ettermiddagen booka me oss inn sjå ein frisør, fekk någen snanse sveisar og var klar for bursdags-fest. Kvelden toppa seg med at to danske jenter me blei kjent med i Australia, kom på uventa besøk. Anne hadde fiksa og styra, som det tidligare medlemmet av Sola Sanitetslag, var det null problem for hu å driva litt komitè-virksomhet. Utrulig kjekt! Me gjekk ut å åt herlig middag, og koste oss glugg i kvarandres selskap. Herlige fred, for någen bra venner me har!

Kor æ brillan? Et særs nøgd bursdagsbarn:)

Søndagsnatt var det nok ein gong tid for avskjed, då skulle nemlig Johannessen og co ta fatt på heimreisen. Men før avreise, valgte Krøllå og Nina å ta anit-permanent og Anne Lise fekk seg hair-extension. De blei så flotte! Om de va fine før, vent te dokken får sjå de nå! Det e som om tre bunader endelig har fått bunads-huå på seg, ka e finare enn det? Stemors-blomstene blei lotus-blomster, og våren kom te Thailand på et par timar!

Det e ikkje plass å nevna alt som skjedde på desse to vekene, men her komme jaffal ein liten oppsummering om kvar enkelt:

- Krøllå har fått visdomstenner! Foruten at hu klødde i tennene og va urolige på nettene, merka me det i antall spørsmål per døgn. Det e vel ein grunn te at det hette visdomstenner. Me har spurt og svart på alt fra regulering, te fisk og reka, at nudler ikkje vekse på trer (den va dog ikkje Krøllå sin, men hu lerte vel någe av det uansett), at kalde is e bedre enn smelta is, og andre særs viktige tema. Alt ska leras!

- Nina kan tella te ti på thai-språk! Hu slite med åtta og ni-tallet, men kem gjorde ikkje det i den alderen? Dessuten Nina, sei ka du vil, for me har for små visdomstenner te å hørra forskjell uansett!

- Anne Lise har funne ut at kongen av Thailand e jomfru, eller han e jaffal liga hellige som ei jomfru... Nei, kossen va nå dette Anne Lise? Han e lika hellige som jomfru Maria, sånn var det!;)

- Anne har blitt indirekte fridd te av ein hyggelig middelaldrane taxi-sjåfør. Han fyrte opp kjærlighetsbalader og greide barten, gjorde i det heila tatt alt han kunne for å vekka interesse fra Anne i framsetet. Det va visst ikkje godt nok. Me sa det te nar, må ikkje vær så kresen!

- Når det gjelde meg sjøl så e det vanskelig å finna ein god historie, eg har oppført meg eksemplarisk. (Veldig greit å vær administrator øve egen blogg!;)

Det har vore magisk å ha dokken her jenter, sjøl om vår kjære Christel mangla! Blir fantastisk å komma heim te heile gjengen!:)

Mandag var dagen me forlot vakre og greie Thailand, og tok turen videre te Vietnam. Fly-turen var ein opplevelse i seg sjøl. Meg og Anne fekk nemlig ein liten sjarmør på åtta-år ved vår side. Han hadde vietanamesisk mor og engelsk far, og tattelet gjekk i ett. Tok blant aent tiå på meg når eg var på do, brukte 68 sekunder konne han fortella. Någen som slår den? Me rekna matte og han lerte oss ulike fraser på språket her. Sjøl om me huske lite og ingenting av det han lerte oss, holdt han humøret oppe heile veien fram.

Vietnam kan egentlig kalles landet lenger bak, for her spele de 90-talls hits så det ljomer rundt øyrene og det selges fast-telefonar av den gamle sorten, elske det! Når me landa mandags kveld kom det ein hyggelig fyr bort og lurte på om me skulle vær i Vietnam lenge. Fyren hette Matthew og har blitt et nytt reisefølge gjennom scooter-mekka. Han e fra Trinidad og reiser aleine rundt i Asia. Matthew e fotograf og tar flotte bilder av alt og alle. Når det kommer te bilder, så e det ei sia av meg som godt kan forbedras. Eg har ein lei tendens te å ta bilder av håplause objekter. Sånn som ei flyvinga. Ei vannflaska. Ett halvt tre. Stakkar de som har sagt at de glede seg te bilde-framvisning, tippe dokken får flashback te det kjedeligaste foredraget dokken har opplevd (men har dokken sagt A, så må dokken som kjent sei B;).

I dag skrives det 7. april og me har vært to dagar i Saigon. Inntrykket av Vietnam e heilt annerledes enn me hadde forventa. Vett egentlig ikkje ka me hadde forventa heller, men det e nå jaffal annerledes.

Me brukte dagen i går blant aent te å gå på krigsmuseumet. Det var ingen enkel sak å sjå dei brutale bildene eller lese dei triste historiane om krigens offer. Me kjente det i magen alle tre. Det var ein grusom historie som blei fortalt, men likefullt ein viktig historie!

Meg å Anne på krigs-museumet.

På kvelden gjekk me på ein uterestaurant som spelte fantastisk live-musikk, favoritt-slagere kom som perler på snor. Der kom det også gate-selgerar som selger alt du måtte ønske, det veksle mellom lommelykter, knivar og ligtherer, te tørka blekksprut og frityrsteikt skorpion. Kan me be om mer? Niks.

I dag har me trava gatene opp og ned i byen, og svingt innom kvar einaste cafe (Smari mi, eg varme opp te Ostahuset!). Det e jo slettes ikkje meg imot å sitta i ein mjuk stol med kaffi og ei rykande fersk bok foran meg (var innom ein bokhandlar i dag, og kjøpte meg tre romaner. Viste seg å vær pensum-bøker te ett lese-kurs, mine bøker var på trinn ein. Haha, kanskje lika greit).Turen i heilhet har bestått av møje kaffi, meg å Anne klare ikkje ein dag uten å ha minst et cafe-besøk. Kose oss grasat og syns kvar kaffi e bedre enn den forrige. Sjøl om den kanskje ikkje e det, så e jo positiv holdning et nøkkel-ord! Kvelden i kveld blei avslutta på ein allatiders sushi-plass. Å mæn, det var såå godt! Matthew e like fullt ein sushi-likar som meg, lerte meg forskjellen på calamari og någe aent. Eg aner ikkje ka han snakka om, men nikka og sa "oh realy" når det passte seg. Anne har vore ein flinkis, har åte både reke-sushi og tunfisk. Hu likte det og takk for deet!:) (Ska nevnas at når eg spiste sushi i Bangkok så lurte Anne på om det gjekk an å få kokte sushi...)

Me fekk jammen tid te et museum i dag og. Det var om vietnamesisk bryllupstradisjon. Mer vett me egentlig ikkje, for me kom oss aldri lenger enn te dissa artige figurane!

Nå e me litt trøtte i luggen etter ein lang dag med møje trasking og steikande sol. Sitter på et fjongt hotell-rom og planlegger morgendagen. Då ska me nemlig te Nah Trang. E visst ein flotte bade-by, det kan me liga... Haha, har jo kje gjort på aent i heila vinter! Me har truffet mange folk på turen vår, e liksom någe spesielt med de ekta-backpackerane. Føles litt vondt å sei at me ikkje e det, men ærlig talt så velge me lett komfort og enkle løysningar om det lar seg gjer. De gangene me har støtt på de som virkelig e ute å reiser, som har vært jordå rundt og ennå ikkje vil gi seg, så e det alltid ett tema som går igjen: Follow your dreams! De e av den oppfatningen at drømmar ska me ha, uansett om de går i oppfyllelse eller ei, for det e igjennom drømmar me tar valg i livet. Tanken e ikkje heilt ny, ei heller veldig revolusjonerande. Men å møta folk som trur fullt og heilt på sine drømmar, og går på med friskt mot og entusiasme uansett, det blir eg forferdelig glad av! Me skylde oss sjøl såpass at me alltid holde fast på de gode tingene, våge å kaste oss uti det me frykte mest, for så å finna ut at me står støtt uansett, hallelujah!

Så fint-følk: i dag ska dokken fyra opp ein fjonge sang, nyta våren og ha det fint heilt innerst! (For fine folk ska det ser dokken!:)

PS: Vil avslutte med et lite musikk-tips: Ronald 12 - Musikk for godt voksne!